Hallo allemaal en welkom op mijn hyves,
ik ben een tijd afwezig geweest. En ook een tijd niet op hyves geweest. De laatste keer was met konneningendag. Ja, ik had het erg druk maar nu heb ik er tijd voor gevonden.
Zucht, ik denk vaak nog aan de tijden dat ik gelukkig was. Ik moet zeggen ik heb nu niks te klagen, ik ben pas moeder geworden en heb een harstikke lieve man. Maar vaak denk ik nog aan hem.
Ben pas naar een bijeenkomst over loverboys gegaan. Het was best wel moeilijk maar gelukkig was mijn man bij me
Nou ik (en de andere) kreeg ook een andere vrouw te spreken en voor haar was het nu ongeveer 20 jaar geleden. De pijn zat nog steeds in haar, ook al is ze wel door gegaan. Ze zei tegen mij dat het goed is om iemand anders te vinden waarbij je, je liefde kwijt kan (die heb ik dus

en hij is geweldig

) maar dat het altijd twijfels maakt en dat je moeilijk nog mannen kunt vertrouwen. Ze had inmiddels 2 dochters kerngezond, maar elke dag was ze nog bang dat ze hem tegen kwam en ze is nog banger dat haar dochters hetzelfde meemaken, daarom is het voor haar heel moeilijk om haar dochters verliefd te zien worden, vooral omdat je als je puber bent vaak TE goed gelovig bent.
En ze zei ook de tijd heelt de wond wel, maar er blijft een litteken zitten voor altijd.
Ik begrijp nu gewoon dat die mensen (loverboys en lovergirls) ziek zijn. Ze weten niet wat het aanricht. Het is moeilijk om te begrijpen, maar er kwam daar ook een lovergirl aan het woord.
Ze was vroeger misbruikt door haar broer op jongere leeftijd. Toen die broer een jaar of 20 was en zij 14 werd hij in die wereld 'getrokken' door een vriend van hem. En hij misbruikte zn jongere zus niet meer. Dat meisje was zoveel jaren door haar oudere broer misbruikt dat zij het als liefde zag (dat zei hij ook telkens tegen haar). En ze voelde zich ongeloofelijk ongelukkig zonder hem. Ze probeerde telkens zijn aandacht te trekken, maar hij had het te druk met 'belangrijkere zaken'. Het meisje werd steeds onhandelbaarder omdat ze de aandacht van haar broer wou maar die had het nog steeds te druk.
Op een gegeven moment ging hij het huis uit en toen werd het meisje helemaal onhandelbaar en besloten de ouders dat ze misschien een tijdje ergens anders moest gaan wonen, omdat ze alledrie (dat meisje en de ouders) op rust konden komen. Dat werd bij haar broer en die vriend.
Maar het hielp niks, want der broer had nog steeds helemaal geen aandacht en toen die vriend vroeg of ze wat er mis was begon ze het te vertellen dat ze aandacht wou van hem en vroeg ze waar hij mee bezig was..
Zo werd dit meisje dus het wereldtje 'ingetrokken'. Ze moest eerst telefoontjes aanpakken, maar later moest ze nieuwe vriendinnen gaan maken zodat hun ook in dat wereldje kwamen. En zo kreeg ze weer de aandacht van haar broer..
Dan vraag ik me toch af wat voor zieke geest die broer dan heeft. In wat voor wereld leven we?
Maar goed, ik denk dat we het beste mensen gewoon echt er bewust van kunnen maken en meiden en ook jongens kijk alsjeblieft uit. Liever voorzichtig dan dit!!!
Toch?!
Betha